Breuk in vertrouwen nieuw voor de FilantroTante

In de jaren dat ik actief ben als fondsenwerver ben ik veel mooie stichtingen tegengekomen.
Besturen en vrijwilligers die met passie hun werk uitvoeren of ideeën hebben waar ze ondersteuning en advies voor nodig zijn om ze uit te kunnen voeren.

In deze jaren heb ik altijd gewerkt vanuit vertrouwen, overigens wel een een portie algemene voorwaarden. Daar komt geen ZZP-er nog onderuit tegenwoordig.

Hoe anders kan het gaan

Maar het kan ook anders gaan en voor het eerst sinds de oprichting van de FilantroTante kreeg ik te maken met een vertrouwensbreuk.
Ik maakte een uitzondering door op no cure no pay basis mijn diensten te leveren, schreef hiervoor een offerte, met inachtneming van de algemene voorwaarden uiteraard.
Halverwege het proces liep het niet meer vlot. De opdrachtgever nam zelfstandig contact op met de fondsen en dat zat mijn werk in de weg temeer omdat hierover geen enkel overleg werd gepleegd.
En eerlijk? Het staat knullig als je dan vervolgens als fondsenwerver contact opneemt met het fonds en dan blijkt dat dit gebeurd is.
Goed, dit kan gebeuren. Maar als het herhaaldelijk gebeurt is het toch wel vervelend.
Nog vervelender als de opdrachtgever dit zegt te begrijpen en toch weer een eigen plan trekt richting fondsen.
Ondertussen had het fonds gelukkig wel een toezegging gedaan en kon ik mijn factuur indienen.
Naast wat andere, voor mij toch wel ernstige, calamiteiten en integriteitskwesties kon ik niet anders dan de dienst opzeggen.

Eenmaal de factuur ingediend kreeg ik een bericht terug dat ze misschien gedeeltelijk zouden afzien van de totale bijdrage van het fonds en dus mij ook niet het geoffreerde bedrag zouden uitbetalen. Sterker nog: zij wensen pas in januari 2021 te betalen en dan wel een aanzienlijk lager bedrag dan afgesproken. De hoogte van het bedrag zou deze bestuurder dan zelf bepalen.
Dit geheel tegen de overeenkomst en de algemende voorwaarden in. De stichting maakte direct melding dat zij een juridisch adviseur in zouden schakelen waarmee de toon van de communicatie, wat mij betreft, direct was gezet.

Algemene voorwaarden

Natuurlijk is het lastig als je een beginnende stichting bent. Er komt nogal wat bij kijken. Besturen doe je niet zomaar.
Het laat ook zien hoe belangrijk die algemene voorwaarden zijn. Voor zowel de opdrachtgever als -nemer.
Ik wijs mijn opdrachtgevers altijd op de voorwaarden alvorens de dienst wordt uitgevoerd.
Uiteraard heb ik alle begrip voor mensen die moeite hebben met algemene voorwaarden; het is vaak een bulk met tekst waar amper doorheen is te komen.
Maar voor mij zijn ze noodzakelijk en dat bleek uit dit verhaal ook maar weer eens.

Tegemoetkomen aan stichting

Juist omdat ik begrip heb voor deze startende organisatie ben ik ze wederom tegemoet gekomen door ze extra tijd te geven om de factuur te voldoen.
Het laat ook weer zien welke valkuilen er zijn als je op basis van no cure no pay je diensten aanbiedt. Iets wat ik overigens al geruime tijd niet meer deed maar voor deze stichting had ik  een uitzondering gemaakt. En ondanks dat tussen de algemene voorwaarden geen speld valt te krijgen.
Uiteraard hou ik voet bij stuk. Die talloze uren die ik heb ingezet voor deze stichting, op weg naar een succesvolle financiering dienen betaald te worden zoals afgesproken.

Voorkomen is beter dan genezen

De les die ik er uit heb kunnen trekken is dat vertrouwen een goede zaak is, maar je altijd allert moet blijven op het moment dat een opdracht al niet soepel loopt.
En natuurlijk dat no cure no pay echt geen optie is voor mensen die dit vak uitoefenen.